Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

ΑΚΟΜΑ ΣΑΓΑΠΩ.....


Μπορεί να με πληγώνεις, να με πονάς όπως σε πόνεσα κι εγώ, μπορεί να με βασανίζεις, να 

με πρήζεις όπως σε έπρηξα κι εγώ. 


Μπορεί να με μισείς, να με σιχαίνεσαι σαν το σκουλήκι. Μπορεί τις νύχτες να θυμάσαι τα 

όσα σου έκανα και να με βρίζεις μπορεί να με θεωρείς τον χειρότερο εχθρό σου. Μπορεί η 

συμπεριφορά σου να μου ματώνει τη καρδιά μπορεί κάθε φορά που σε αντικρίζω να είμαι 

στα πρόθυρα της τρέλας. Μπορεί να μην μπορώ να σε αντιμετωπίσω. 

Παρ' όλα αυτά εγώ ακόμα ζω και υποφέρω στην σκέψη πως μου λείπεις. Όμως η μοίρα

έτσι το διάλεξε. Αλλά εγώ δεν έπαψα ποτέ να σ' αγαπώ κι ας θέλω να πιστεύω το

αντίθετο. Πάντα θα σ' αγαπώ:

"Σ' αγαπώ!" Μια λέξη με χίλιες σημασίες μια λέξη που με κάνει να πονώ. Μια λέξη που σου

 σκίζει την καρδιά. "Σ' αγαπώ!" Βγαίνει εύκολα απ' το στόμα όμως η σημασία είναι να

υπάρχει μέσα στο βάθος της καρδιάς σου, στην άβυσσο της ψυχής σου, στο γαλάζιο των

 ματιών σου.

Μετά απ' όσα πέρασα, έχω τη δύναμη και μπορώ ακόμα να πω αυτή τη λέξη. "Σ' αγαπώ."

 Μια λέξη που έχει γραφτεί με αίμα στους τοίχους της καρδιάς μου. Μια λέξη που υποφέρω

μόλις αγγίζει τ' αυτιά μου. Μια λέξη που την αντιπροσωπεύουν τα μάτια σου.



Τα δυο σου μάτια που η λάμψη τους ξεπερνά κάθε φωτεινό αστέρι και κάθε πυροτέχνημα 

της Λαμπρής. Αυτά τα μάτια που σε κάθε βλέμμα τους, ανάβουν φωτιές, πυρκαγιές, που 

είναι ικανές να κάψουν όλο το κόσμο. 


Αυτά τα μάτια που έκαψαν και την δικιά μου την μικρούλα την ασήμαντη καρδιά. Μια

καρδιά γεμάτη πόνο και θλίψη από την απόγνωση και την ταπείνωση. Αυτή η μικρούλα η 

καρδιά που δεν έπαψε στιγμή να χτυπά στο ρυθμό του ονόματος σου. Δεν έπαψε ποτέ να 

πονά κάθε φορά που το μυαλό απεγνωσμένα ζητά να φύγεις από μέσα του γιατί το 

βασανίζεις. Μια ασήμαντη καρδούλα που ποτέ δεν σταμάτησε να φωνάζει μια και μόνο 

λέξη: "Σ' αγαπώ!" 


Αυτή η μικρή λεξούλα που επιβιώνει και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Έτσι ήθελα να

επιβιώσει και σε 'μένα. Όμως η μοίρα και η λογική του μυαλού την κατέστρεψαν για ένα

μικρό χρονικό διάστημα. Ήταν αρκετό να τη σβήσουν σε μιάμιση μέρα και να με κάνουν

 να υποφέρω. Όμως κανένας δεν μπορεί να αλλάξει το πεπρωμένο και να γυρίσει στο

παρελθόν. Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τα όσα έγιναν. Έτσι κι εγώ δεν μπορώ ν' αλλάξω

και να γυρίσω στο παρελθόν.


Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν μπορώ να ξεχάσω εσένα. Εσένα που στριφογυρίζεις 

συνέχεια στο μυαλό μου και με πληγώνεις αφάνταστα. Δεν μπορώ να σε ξεχάσω και έτσι

 ζω με τους εφιάλτες και τα φαντάσματα των ωραιότερων ονείρων μου, υπομένοντας τα 

βασανιστήρια τους. Το μόνο που μου δίνει κουράγιο είναι ότι αυτή η υπέροχη λέξη, μπορεί 

και βγαίνει ακόμα από το στόμα μου. Υπάρχει στο βάθος της καρδιάς μου στην άβυσσο της 

ψυχής μου και στο γαλάζιο των ουρανών των ματιών μου. Τώρα με περισσότερη σιγουριά 

από ποτέ μπορώ να τη πω σε όλο το κόσμο. Γι' αυτό τη λέω και σε 'σένα: " Σ' αγαπώ!!!"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου